Söze, arma koreosuyla tribünde kaptırdığı bayrağı bu akşam geri alan ultrAslan UNİ ile başlamak, hakkını teslim etmek gerekir. Esasında şu an ultrAslan‘ın bir alt kolu, ultrAslan adını geçmiş durumda. Bunun sebeplerini herkes çok iyi biliyor. Bu nedenler diğer alt kolların tribünde varlığını, kendi isimleri dışında devam ettirmeye sürükledi ve UNİ gibi karşılıksız hareket edenlerin de yaptıklarını gölgeledi. UNİ’nin başarısını sağlayan bu kenetlenmenin en önemli dayanak noktası, başındaki isim olduğunu kanaatindeyim. Fenerlileri bizimle oynacakları maç öncesi şüphesiz teşvik edecektir ama üzerine koyma adına bakalım neler yapacaklar…

Öne çıkan bazı maçlar dışında çok iyi oynadığımızı düşünmediğimi devamlı söylüyorum. Bireysel faktörler ve kazanma alışkanlığı, şu zamana kadar bizi zaafa uğratmamış olsa da, bu çok iyi olduğumuz manasına gelmez. Takım üzerinde motivasyon meselesinin, normalden daha fazla etkiye sahip olmasının kaymağını yediğimiz maçlar oldu. Bu futbolcuların karakterleriyle doğrudan alakalı olduğu gibi, Kocaman’ın da vurgu yaptığı güç dengeleri, yani Terim’le de elbette alakalıydı. Hasılı büyük maçlarda güvencemiz Terim’di. Beşiktaş maçı öncesi meselenin kaç atarız boyutuna gelmesi, galibiyetin son dakika golüne bırakılmasına sebep oldu. Maç temposu, form durumu ne kadar olumsuz gözükürse gözüksün, karşımızda kaliteli oyunculardan kurulu bir ekip vardı. Sivok ve Egemen ikilisinin önünde başta Ernst olmak üzere basan ve top hakimiyeti iyi olan bir orta sahaya karşı, mutlak hakim bir oyun sergilemeniz çok da mümkün değil. Beşiktaş bugün galibiyetin kapısından da dönmüş olabilir ama tablonun en temel sebebi, bizim net bir şekilde favori olmamızın, hırsımızı olumsuz etkilemesiydi.

Maç iki, ikiye geldikten sonra gol olursa, pek sevinemeyecekmiş gibi bir haleti ruhiyeye sahip olduğumu hissetsem de, golün gelmesiyle refleks olarak ağzımdan çıkan sözleri burada söyleyebilecek değilim. Fenerbahçe ve Beşiktaş maçlarını nasıl daha güzel olur diye kurgulasak, bundan daha iyi olmazdı heralde. Birinde eze eze elde edilen galibiyet, birinde son dakika da kırılan umutlar ve kendi adıma, eskisiyle, yenisiyle Ali Sami Yen‘de stadında izlediğim en değerli maç, en çok sevindiğim gol…

İnletiyor Sami Yen’i…

Benzersizmiş bu yazı Şampiyonluk Nağmeleri....